در همان اولین برخورد، من چیزی را در وجود مريم رجوي به رأیالعین دیدم که هیچگاه یک تصویر مادی از او نداشتم. سیمای پرصلابت و با شکوه انسانی که ساده و صریح و در عینحال بسیار عمیق و فصیح است. وقتی که او صحبت میکرد، احساس میکردم که وجود او «حقیقت» را منعکس میکند. ذرهیی جای وهم و خیال باقی نمیگذاشت، با هر جملهیی که ادا میکرد من را غرق شگفتي ميكرد... و احساس ميكردم تازه آن گمشده ام را پيدا كردم تازه پاسخ همه سوالاتم را فهميدم.... گويي كه آن گوهر اصيل انسانيت را در چهره و چشمان پرمهرش احساس كردم
مريم با سيماي پر از عشق همه را مجذوب خود ميكند، سيمايي كه وقتي به عمق وجودش نگاه ميكني پر از اميد اما در عين حال پر از درد است درد يك ملت درد يك عمر مبارزه بي امان با آخوندهاي سفاك او با ايمان راسخ و عميق به اصول و افكاري كه براي مبارزه دارد مبارزه ميكند و دراين مسير حتما كه پيروزي را براي مردم ايران با سرنگون كردن آخوندهاي حاكم بر تهران محقق خواهد كرد.
من از او آموخته ام كه ميتوان وبايد بر هر سختي غلبه كرد و هر ناباوري را به باور تبديل كرد ....
به نظر شما اينطور نيست كه تنها و فقط با مريم ميتوان پيروزي را محقق كرد ؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر