جرم من چیست؟

امروز دلم  ميخواهد در جايگاه کسي سخن بگويم و بنويسم که در تمام مراحل زندگي مورد ظلم و ستم رژيم بوده و هست . به عنوان شخصي که تازيانه هاي بي صدا و دردناک رژيم را متحمل شده و حالا بايد در زندان رژيم باشد بدون اين که مرتکب جرمي شده باشد...

پس ببينيد در کشوري که مسئولين آن دم از آزادي بيان مي زنند چگونه انسان ها را مي کشند تنها به دليل آزاديخواهي، فقط به دليل گفتن حرف حق، تنها به دليل خواستن ايراني آزاد و حالا من بدون اين که مرتکب جرمي شده باشم کم نيستند موارد مشابه همچون من، من با زنان بهائي حبس مي کشم که جرمشان تنها دين و عقائدشان است! خانم وکيلي که تنها به دليل دفاع از موکلينش حبس مي کشد! دانشجوياني که براي دفاع از حقوق بشر در ايران زندان هستند و..........

اينجا کشور آزادي است که رئيس دولتش روحاني دم از آزادي و آزاديخواهي و حفظ حقوق بشر مي زند! کشور آزادي که حتي نفس کشيدن جرم محسوب مي شود! کشور آزادي که پدر و مادر داغداري که عزيزش را کشتند اجازه سوگواري ندارند! اين نمونه يک کشور آزاد دموکراتيکاست! زنان را بخاطر حجابشان دربند ميكنند!! بيدليل در خيابان دستگيريت ميكنند بدون اينكه همسرت يا خانواده ات مطلع شوند!!!  

آري اين كشوري است كه ما در آن زندگي ميكنيم ... كشوري كه روزانه بيش از 10 نفر را بدون اينكه دليلي داشته باشند اعدام ميكنند ....

اما در اوج نااميدي اميد داريم كه كسي ميآيد آنكه با آمدنش بهار آزادي از راه ميرسد آنكه كه همه ما از وجودش بهره ميبريم و الان نيز صدايش صداي ماست نگاهش نگاه ماست،  نگاهي به سوي آزادي نگاهي به سوي پيروزي ... و او كسي نيست جز مريم رجوي كه همه ما به او چشم دوخته ايم و ميدانيم كه دير يا زود از راه ميرسد و بساط اين شب پرستان را بر ميچيند

كشوري را ميسازد

 كه در آن هيچ قانوني برتر از خواسته مردم نيست روزي كه درآن وسعت خورشيد به اندازه چشمان سحر خيزان است

که در آن لغو شده، حکم شوم اعدام....

مشق هر روزهٴ فرداها با خط درشت
در همه کوچه و برزن اینست:
نه به شلاق و شکنجه
نه به جراحی گلخند و تبسم
نه به سرکوبی مردم
نه به ویرانگری هسته یی و بمب اتم
قلب این خاک فقط کانون
انفجار شادی است
حق مفروض و مسلم تنها
همه جا آزادی است

نام اين مهين آزاد شده ايران است نام اين مهين آزاد شده ايران است .......