“چه“
مردي بود كه هرگز شخصا دربند مقام، رهبري يا افتخارات نبود، اواعتقاد راسخ داشت كه
مبارزه چريكي انقلابي شكل بنيادين اقدام براي كسب آزادي خلقهاي امريكاي لاتين است
وبراين باور بود كه رهبري سياسي ونظامي مبارزه چريكي بايد يگانه باشد واين مبارزه تنها
ميتواند توسط خود واحد چريكي رهبري شود نه از طريق دفاتر راحت بوروكراتها درشهرها.
روزي“چه“ به رزم آورانش دربوليوي گفت: اين نوع مبارزه به ما فرصت مي دهد تا به مرداني
انقلابي، به بالاترين سطح انواع بشري تبديل شويم، درعين حال اين فرصت ما را قادر مي
سازد تا همچون مرداني كامل سربرآوريم، آنها كه قادر نيستند به هيچ يك از اين دو حالت
دست يابند، بايد با ناتواني اعتراف كنند ومبارزه را ترك گويند“.
بعداز گذشت دههها از شهادت
“چه“ آنچه بارز و برجسته وماندگار شده و خواهد
شد نام وانديشه انقلابي “چه“ ميباشد كه به عنوان الگو وشاخصي براي مبارزين دراغلب كشورهاي جهان تبديل شد ونامش يادآور جنگاوري
تا آخر و
به سمبل “نه“ گفتن به دشمن درهرشرايطي تبديل شد. آنچه كه او كرد وكوشيد تا بكند،
ناممكن را درنظرسايرين ممكن ميساخت، وي مبارزي بود كه انقلابي بودن را برگزيده بود
و ساخته خودش بود. به طوري كه اميد بخش طيف عظيمي از نسل جوان وآگاه چه درزمان
خود وچه براي نسلهاي بعدي گرديد. گسترش سريع
ستايش«چه» پس از مرگش، پيامد منطقي پايان زندگي اش بود كه در زمزمه اي از رمز و راز
و نيرومندي و رزم آوري پراكنده شده بود.
راهنمای عمل يک انقلابی حقيقی،
احساسات عميق عاشقانه اوست.
بگذاريد بگويم که يک انقلابی
واقعی توسط حس بزرگی از عشق راهبری میشود.
نظر شما چيست؟ آيا شما هم
اين رمز را از چگوارا آموخته ايد؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر